|
Waterwerk Vaak hoor je eigenaren van
Newfoudlanders over hun hond verzuchten: “hij springt overal de plomp in en
is er niet meer uit te slaan”. Maar waarom zou je daar een probleem van
maken? Maak gebruik van zijn natuurlijke aanleg en zijn voorliefde voor
water. Ga waterwerk met je Newfoundlander doen! De Newfoundlander komt oorspronkelijk van Newfoundland, een onherbergzaam eiland voor de oostkust van Canada. Daar was deze hond een onmisbare hulp van de vissers. De Newfoundlanders trokken bootjes, sloepen en visnetten aan wal, maar redden ook overboord gevallen zeelieden uit het zilte nat en apporteerden soms geschoten vogels uit het water. De Newfoundlander heeft een dikke, dubbele vacht die tevens vetachtig en
waterafstotend is. Daardoor blijven de honden niet alleen warm, maar blijft
de huid onder die vacht droog, ook bij langdurige onderdompeling. De dikke
vacht heeft overigens nog een functie. Tijdens het zwemmen waaieren de haren
uit over het oppervlakte van het water. Door de tussen de vacht hangende
luchtdeeltjes wordt het drijfvermogen van de honden vergroot. Om een zo
krachtig mogelijke stuwkracht bij iedere zwemslag te bereiken, beschikt de
Newfoundlander over zwemvliezen tussen zijn tenen. Daarnaast is er
bijna geen exemplaar te vinden die niet gek op water is. Oefeningen Plonsende puppy’s De training Tijdens het waterwerk dragen alle honden een zwemtuig of indien nodig een speciaal zwemvest. Een zwemtuig bestaat uit een borsttuig, dat de vrije beweging op geen enkele manier belemmert. Het tuig is met name bedoeld voor de veiligheid van de hond, iets wat bij iedere training hoog in het vaandel staat. Boven op de rug, net achter de schoft bevindt zich een handvat. Hieraan kan men de hond helpen maar ook, in geval van nood, met één beweging de hond uit het water omhoog tillen. Aan weerszijden hiervan zijn twee drijvende, gekleurde ringen bevestigd waaraan een te redden drenkelinghouvast kan vinden. Als een Newfoundlander voor het eerst komt waterwerken zal er eerst gekeken worden hoe de hond zwemt.Nadat is vastgesteld dat de hond goed kan zwemmen neemt de eigenaar van de hond plaats in de boot en wordt de
hond aangemoedigd er achteraan te zwemmen terwijl ze wegroeien. In een later stadium gaan we proberen of de hond ook naar een vreemde in de boot zal zwemmen. In het begin
gaat het maar om een kort stukje, welke langzamerhand wordt verlengd tot de
vereiste afstand van Problemen Een andere reden is de betere controle over de
hond. Een veel gehoorde klacht van Newfoundlander-bazen is dat hun hond in
iedere baggersloot springt die hij tegenkomt. Een ander probleem kan zijn dat
hun hond het water instapt en onder geen voorwaarde meer te bewegen is er
weer uit te komen. In de volledige overtuiging dat de baas toch niet bij ze
kan komen peddelen ze hun rondjes en als ze vingertjes hadden zouden ze zeker
de middelste uitdagend omhoog steken. Door ze te leren dummy’s en andere voorwerpen uit het water
te apporteren en het water te verbinden aan nog veel leukere dingen dan
alleen maar zwemmen, krijg je dit gedrag onder controle en dat scheelt, zeker
op minder mooie dagen, een hoop ergernis. Waar en door wie? Onder auspiciën van de Nederlandse
Newfoundlander Club wordt er op zes plaatsen in Nederland waterwerk beoefend.
Het seizoen loopt meestal van begin april tot eind september en tegen betaling
van een luttel bedrag mag er door elk NNFC lid meegedaan worden. De afsluiting
van het seizoen wordt gevormd door de landelijke watertrials waar honden van
alle waterwerkgroepen het tegen elkaar opnemen. Omdat de honden niet allemaal
tegelijk te water gaan worden er een flink aantal uurtjes bij het water
doorgebracht en dat wordt zo gezellig mogelijk gemaakt. Op een groot grasveld
staan een flink aantal stevige grondpennen met fleurige parasolletjes
erboven. Daar bivakeren de honden tussen de bedrijvigheden door. Ook de honden
zelf, allemaal in zwemtuig gestoken, vormen een vrolijke aanblik met de
felgekleurde drijfringen die langs hun schoften afhangen. Voor de bazen staan er enkele partytenten waar ze bij
slecht weer hun toevlucht kunnen zoeken. De waterwerkers vormen een ontspannen
groepje en er hangt een gemoedelijke sfeer, zowel onder de mensen als onder
de honden. Er is geen sprake van een competitie-element en om mee te trainen
moet men wel lid van de Nederlandse Newfoundlanderclub te zijn. Gewoon even
inschrijven en voor een heel klein prijsje heb je onder deskundige leiding
een dag lang plezier met je hond. |
Zwemmen
|
1. Zwemmen remt de gewrichtsslijtage (die artrose wordt genoemd) af. Gewrichtsslijtage ontstaat door beschadiging van het kraakbeen (= de binnenbekleding) van de gewrichten.Tijdens het zwemmen worden de gewrichten bewogen zonder dat ze belast worden. Niet belasten van de poten vermindert de druk op de gewrichten waardoor minder kraakbeenbeschadigingen ontstaan en het minder pijnlijk is reeds versleten gewrichten te bewegen. Tevens wordt door bewegen meer gewrichtsvloeistof gevormd. Deze vloeistof voedt het kraakbeen en smeert het gewricht.In het water kunnen geen plotselinge scherpe bochten worden gemaakt, zoals bij het spelen met een balletje op een grasveld. Bij deze balspelletjes worden de gewrichten, pezen en banden overbelast. Ze bevorderen gewrichtsslijtage en kunnen verscheuring van de pezen en banden veroorzaken. 2. Door de rechtlijnige bewegingen die de achterpoten tijdens het zwemmen maken, worden de bilspieren op een juiste wijze getraind. Sterke spieren zorgen dat de gewrichten goed op elkaar aansluiten. Hetgeen van belang is voor een goede ontwikkeling van de heupen. 3. Zwemmen in kalm water is goed voor het versterken van de buik- en rugspieren van honden met een lange rug, zoals bij de teckel. Bij het zwemmen heeft de hond het voordeel, dat het water gedeeltelijk het gewicht opheft dat aan de rug hangt, waardoor de wervelkolom minder belast wordt. 4. Stromend water masseert de spieren. 5. Het zoute water van de zee helpt vele vormen van huidontstekingen te genezen en te voorkomen. Welke
honden mogen / kunnen niet zwemmen? 1. Honden onder de leeftijd van een half jaar mogen alleen onder begeleiding! 2. Honden, die door het water vaak last krijgen van oorontstekingen of steeds diarree krijgen met of zonder braken. 3. Honden:met een korte snuitpartij b.v. de Engelse Bulldog en de Boston Terriër en met korte poten en een zwaar lichaam b.v. de BassetHound. 4. Honden die verzot op water zijn en er wel induiken maar niet kunnen zwemmen. Dus kijk of uw hond kan zwemmen en zijn / haar kop boven water kan houden. Zwemmen is niet alleen met de voorpoten spartelen. Ook de achterpoten moeten krachtige voortstuwende bewegingen maken. |
|
|
Waar
liever niet zwemmen!
1. Niet in
erg koud water want dan kunnen de spieren verkrampen.
2. Niet in
ondiepe sloten of kleine poelen.
3. Niet
als het water in een meer aan het eind van de zomer zo opgewarmd is, dat een flinke algengroei heeft plaats gevonden.
Hier kunnen honden jeuk van krijgen.
4. Niet
als de zee te ruw is óf in geval van aflandige wind of een sterke
onderstroming.
5. Niet
als de hond jeuk krijgt van het zoute water van de zee óf de hond direct na het
zwemmen goed afspoelen met lauw leidingwater.
6. Niet
als de hond ziek is of een hele slechte conditie heeft
want zwemmen kost veel meer energie dan bijvoorbeeld naast de fiets lopen.
5minuten
zwemmen staat gelijk aan 8 km wandelen.
Kan
mijn hond gelijk zwemmen? Nee, het is niet vanzelfsprekend dat iedere hond kan zwemmen. Al is een Newfoundlander van nature een waterhond, ook dit ras moet leren zwemmen. Hoe moet ik mijn hond leren zwemmen? 
En dan leren zwemmen.
Zwemtuig:
Speurwerk op het
water Het opsporen
van verdronken personen met behulp van reddingshonden.
De
brandweer verleent assistentie bij het zoeken naar, en het bergen van,
verdronken personen. Reddingshonden kunnen daar een belangrijke bijdrage aan
leveren. Het zicht in de Nederlandse wateren is vaak zo slecht dat duikers grote
moeite hebben met het zoeken onder water.
Het
woord reddingshonden is eigenlijk niet goed gekozen, want tegen de tijd dat onze
honden aanwezig zijn zal er niets meer te redden zijn. Het zoeken naar
verdronken personen met behulp van reddingshonden heeft als doel om zo snel
mogelijk overleden personen te kunnen bergen, zodat de onzekerheid bij
nabestaanden weggenomen kan worden en deze met hun rouwproces kunnen beginnen.
Ook het Veterinair Reddingshonden Team (VRT) heeft zulke
honden opgeleid. In Nederland bestaat nog
geen certificering voor waterzoekhonden maar het VRT gebruikt voor waterzoeken
alleen honden,
die
minimaal gecertificeerd zijn voor het Koninklijk Nederlands Politie Hond
reddingshonden examen puinzoeken of vlaktezoeken.
Hoe leer je nu een
hond zoiets aan?
De
basis van alle reddingshondentraining is de buitdrift. De hond moet gek zijn op
een speeltje, een bal of zoiets. Je begint dan met een duiker half in het water,
iemand geeft het speeltje van de hond aan de duiker terwijl de hond het ziet.
Dan mag hij naar de duiker toe om zijn speeltje te halen. Dit bouw je langzaam
uit totdat de duiker onder water is en de hond moet gaan zoeken. Als de hond bij
de duiker is komt deze boven en geeft de hond zijn speeltje.
Naast
de duiker wordt er ook geoefend op haren en pseudo-geur. Pseudo-geur is een
chemisch product dat een aantal stoffen en geuren bevat die ook een verdronken
persoon afgeeft. Het zijn capsules die gedurende 30-45 minuten werkzaam zijn.
Ook hier wordt de hond op getraind en als hij het heeft gevonden wordt hij weer
beloond met zijn speeltje. Deze oefeningen worden van de kant af gedaan en later
ook vanuit een boot.
Hoe werkt
het?
Alhoewel er veel wetenschappelijk werk wordt verricht naar geuren is
er toch veel onbekend over het reukvermogen van de hond. Dit geldt in het
bijzonder voor het vinden van een verdronken persoon. Naast een enorm
reukvermogen gebruikt een hond ook een veel groter deel van zijn hersenen voor
het ruiken. Als je het zou willen vergelijken lijkt het ruiken van een hond meer
op ons luisteren en kijken. Zoals wij een visueel beeld en een geluidsbeeld van
onze omgeving vormen, vormt een hond een geurbeeld van zijn omgeving. Zoals wij
een speciaal geluidje uit een hoop omgevingsgeluid op kunnen pikken kan een hond
een speciale geur oppikken uit een heleboel andere
geuren.
Eén
ding is zeker-- het werkt!
Voordat een hond iemand kan ruiken moet de geur bij de hond kunnen
komen. Een persoon staat continu geur af, of hij nu boven of onder water is. De
geur kan veroorzaakt worden door oplosbare en onoplosbare (vetachtige) stoffen,
vloeistoffen en gassen die vrijkomen. Gassen stijgen naar het oppervlak en komen
daar vrij, oplosbare stoffen lossen op en komen door diffusie en stroming van
het water aan het oppervlak, vetachtige stoffen drijven naar het oppervlak en
vormen daar een dunne film op het water. Er zijn veel omstandigheden die de
geurverspreiding en daardoor het zoeken van de hond beïnvloeden, zoals de
temperatuur van de lucht en het water, stroming van het water en wind.
Bijvoorbeeld in het najaar zal een plas vrij warm zijn, de luchttemperatuur kan
dan speciaal in de avond en ochtend laag zijn. In dit geval zal er warme lucht
boven de plas opstijgen en lucht van de koudere omgeving aanzuigen. Als er dan
weinig wind is zal een hond die langs de kant loopt niets kunnen ruiken van wat
er zich in de plas bevindt. Omdat de luchtstroming van de kant naar de plas is.
Hoe zie je dat een
hond iets gevonden heeft?
Niet
alle honden geven dit op dezelfde manier aan en de geleider weet het best
wanneer een hond iets ruikt. Er zijn wel een aantal typische gedragingen. Als
een hond iets ruikt zal hij langs de boot lopen naar de kant waar de geur
vandaan komt. Vaak gaat hij ook met zijn kop laag boven het water en sommigen
proeven ook het water. Als je dicht bij de geurbron komt zullen sommige honden
gaan blaffen, anderen gaan aan de rand van de boot krabben of met hun poot in
het water krabben of gaan in een stuk touw bijten. Ook zijn er honden die in het
water springen en naar de bron toe zwemmen. De geleider kent zijn hond het best
en zal deze reacties herkennen.
De
praktijk.
Bij
een vermissing op het water kunnen onze honden ingeschakeld worden. Na
alarmering zal het enige uren (1/2 uur-3 uur) duren voordat de hondenteams ter
plaatse zijn.
|
|
Copyright (c) 2005 My waterwerk-newfoundlander. All rights reserved.